لازمه انجام یک نقد علمی و کارشناسانه این است که عملکرد مورد نظر از مبانی نظری و یا چارچوب نظری مبتنی بر دستاوردهای علمی و تجربی بشر برخوردار باشد تا شایسته نقد شود. به عبارتی عملکرد و یا رفتار باید به دنبال اجرای یک نظریه  و یا بر پایه یک نظریه و تفکر انجام شود. در غیر این صورت رفتارهایی که فاقد پایه نظری است فاقد شایستگی نقد کارشناسانه خواهد بود.

و تنها واکنش در قبال این گونه رفتارها اعتراض نافرمانی و به سخره گرفتن است. به همین دلیل در شرایطی می بینیم که واکنش ها در مقابل عملکردها صرفا از طریق اعتراض و تمسخر و طنز  اتفاق می افتد. و می توان گفت جک یکی از پدیده هایی است که در این شرایط گسترش می یابد!!!!

در شرایطی که برخی مدیران صراحتا به نداشتن مبنای علمی و نظری برای توسعه افتخار می کنند چه چیزی را باید نقد کرد؟

به عبارتی نقد علمی بر پایه نظریات علمی تجارب گذشته بشر صورت می گیرد و در جامعه ای که هیچ اعتقادی به مبانی علمی و تحارب گذشته بشر ندارند معیار نقد چیست؟

اگر قرار است هر کسی خود معیار شود و بر خلاف همه چارچوب های علمی و بر اساس معیار های شخصی عمل کند چگونه این کارکردها قابل نقد خواهد بود؟