جهان وارد عصراطلاعات شده است و به سرعت در حال گذاراز آن است. يکي از مهارت هايي که براي انسان اين عصر ذکر مي شود، مهارت به شراکت گذاري (shairing) است. منظوز از به شراکت گذاري اين است که انسان ها منابع ، توانايي و دانش خود را با ديگران تقسيم کرده وديگران را در آن سهيم نمايد.
ضرورت اين امر از آنجا ناشي مي شود که در جامعه امروزي گستره دانش آن قدر رشد کرده که استفاده و بهره برداري از آن جز با تشريک مساعي و همکاري امکان پذير نيست. سرعت پيشرفت جامعه اطلاعاتي به گونه اي است که تکرار تجربه ديگران، زيان جبران ناپذيري بر جامعه تحميل و روند پيشرفت جوامع را فوق العاده کند مي کند. از سويي نتايج ودستاورد همکاري ، تشردک مساعي و سرعت پيشرفت ناشي از آن، آنقدر بالا وباورنکردني است که سهيم کردن ديگران در دانش و تجربه خود نوعي سرمايه گذاري براي دستيابي به هدف رشد و پيشرفت تلقي مي شود. بنابراين، شرکت ها و فعالاني در بازار فناوري اطلاعات مي توانند رشد و پيشرفت کنند که دانش و تجربه خود راعمومي سازي کرده و از تجربه و دانش ديگران نيز استفاده نمايند.
اصولا هر پديده را اگر به ديگران ببخشيم ازميزاني که در اختيار ماست کاسته مي شود؛ به جز دانش. با اعطاي دانش به ديگران نه تنها ازميزان آن کاسته نمي شود بلکه افزايش نيزمي يابد. بيان، انتشار و به شراکت گذاشتن دانش موجب نقد و سوال ازسوي ديگران و تامل، تفکر و انديشه بيشتر ازسوي دارنده آن مي شود و سرانجام دانش عمومي را افزايش مي دهد.
انسان با در قبضه خود نگه داشتن اطلاعات و دانش بزرگتر ين ظلم را به خود، ديگران، دانش و جامعه روا مي دارد. او با محصور کردن دانش و عدم انتشار آن تنها خود را از نظرات و کمک فکري ديگران محروم مي کند و الا دانش به خاطر ماهيت سيالش به هر حال به دست جوينده آن خواهد رسيد.
اين موضوع در حوزه فناوري اطلاعات به خاطر شرايط ويژه اش از اهميت ويژه اي برخوردار است. گستردگي اين دانش از يک سو و روند رشد سريع وفزاينده آن از سوي ديگر ما را ناچار مي سازد تا از شيوه به اشتراک گذاري و سهيم کردن ديگران به منظور توسعه فناوري اطلاعات و ارتقاي دانش و توانايي خود استفاده کنيم.
ابزارها و تکنولوژي هاي مورد استفاده در اين حوزه مانند وب سايت، وب لاگ ، پست الکترونيک، بانک هاي اطلاعاتي و اصل تبادل آزاد اطلاعات نيزالزامات و شرايط ويژه اي را جهت انتشار، تسهيم و به شراکت گذاري دانش فناوري اطلاعات فراهم کرده است، به گونه اي که براي ادامه حيات در دنياي امروز چاره اي جز آن نداريم. اميدواريم با تلاش همگاني جهت توسعه دانش فناوري اطلاعات و عمومي سازي آن شاهد توسعه همه حانبه استان و کشورمان باشيم.